maandag 3 november 2014

Een normale week


Sedert de vorige kuur is er iets veranderd aan Lulu, ze haat het om te gaan slapen. Vroeger maakte ze daar nooit problemen van, we legden haar in bedje en als ze niet moe was, dan brabbelde ze nog een poosje en viel zo in slaap. Nu schreeuwt ze de straat bijeen en moeten we haar telkens opnieuw gaan sussen met een verhaaltje of haar op haar potje zetten. Het is hartverscheurend hoe hard ze krijst. Soms denk ik dat ze gruwelijke pijnen lijdt, maar haar aftjes zijn al een tijdje genezen, dus het is allemaal show. Misschien wordt ze alsmaar bewuster van hoe ze ons kan manipuleren ;-) Of misschien laat ik haar te lang slapen in de namiddag zodat ze ’s avonds niet moe genoeg is…

De rest van deze week is vrij relax geweest. Shih, in Leuven, bezig met de verbouwing voor zijn mama, ik, helemaal ten dienste van prinses Lulu met tussendoor wat kleine momentjes waar ik aan een opdracht voor Talloor kon werken. Dus niks speciaals, maar unieke en onbetaalbare herinneringen voor ons.
















En ja, oma heeft echte pompipi’s gevonden in haar tuin en meegebracht naar Gent. Lulu heeft de laatste tijd de gewoonte om alle dingen die ze lief vindt te kussen en eten te geven (terwijl ze “njam, njam, njam” zegt) en dat wou ze natuurlijk ook doen met de pompipi’s…


























Morgen gaat ze terug onder de scanner om vrijdag hopelijk voor de laatste keer geopereerd te worden.