donderdag 17 juli 2014

Sterke Lulu

Wat is Lulu een handvol, zeg! Ondanks haar tweede kuur blijft ze nog steeds springlevend, altijd in beweging en constant willen bijleren en ontdekken. Gisteren mocht ik haar kousen niet aandoen, ze wou het zelf doen, na 5 minuten proberen, werd ze echt kwaad en liet tot 3 buren ver horen dat ze het niet ok vond.

Ik vind het fantastisch hoe leergierig ze is. Alles moet vastgepakt en het liefst kapot geknepen worden. Zelf haar pruimen krijgt ze niet meer verkocht, want die zijn allang tot moes geknepen door haar ontdekkende vingertjes. Ja, nu begint de opvoeding en ik vind het niet makkelijk.

Tijdens het eten bijvoorbeeld. Ze wil zo graag zelf scheppen en in haar mond steken. En soms lukt dat al aardig. Maar als de grootste honger gestild is, begint ze het eten uit te smeren over de tafel ipv in haar mond te steken en dan moet ik haar leren dat dat niet mag. Bij papa is het simpel, daar krijgt ze geen lepel en krijgt ze alles gevoederd. Maar ik wil haar stimuleren om het ook te leren en dat gaat natuurlijk soms gepaard met een smosboel en veel opkuiswerk.


Misschien is het tijd om haar eens te laten schilderen. En ja, ze was er direct mee weg. 




Het oranje schilderijtje hebben we gegeven aan meter Julia die vorige week naar Bretagne verhuisd is. We zullen haar missen…



Met het mooie weer in het vooruitzicht, wilden we graag een opblaasbadje kopen voor Lulu en het liefst eentje met veel figuren aan, want met haar borstkatheter mag ze niet in het water spelen. Het moest dus eentje zijn die zonder water ook tof is. Dit opblaasdinoland-met-glijbaan-en-krommesaurus-die-water-sproeit vonden we zalig (ook al zal hij niet sproeien). Alleen dachten we dat die veel kleiner ging zijn. Je weet wel, op de doos beelden ze die dingen altijd veel groter af dan ze werkelijk zijn. Neen dus, dit is echt letterlijk een “land”.