vrijdag 23 mei 2014

We verhuizen

We zijn net naar een nieuwe afdeling mogen verhuizen, helemaal bovenaan het gebouw, op de 5de verdieping, naar de pediatrische oncologie. Kindjes met kanker. Ik kan het nog altijd niet geloven, maar Lulu heeft kanker. Het is als zeggen: kijk, er loopt een pinguïn in onze hof. Zo surrealistisch is het. Maar toch is het waar. Als dit kan, is gewoon alles mogelijk. Dus ook haar genezing… hoe absurd het nu ook lijkt, toch is het mogelijk en daarom blijven we geloven.

Binnen een kleine 2 weken starten we met Lulu’s eerste chemokuur. Geen kattenpis als we het zo horen. Ze zal 4 kuren krijgen die telkens bestaan uit 4 dagen in het UZ en 2 weken thuis. In totaal gaan we een dikke 3 maand bezig zijn. Daarna volgt een NMR-scan om te zien of de tumor gereageerd heeft. 30% kans dat dat gebeurt. Dat is nu onze volgende doelstelling. Die kuttumor doen krimpen. Allé hop, we zijn er klaar voor!




























We worden gigantisch goed gesoigneerd, mooie kamers, toppersoneel, alles wat we nodig hebben om deze last zo goed mogelijk te kunnen dragen… zelfs een eigen badkamer, hoera!