zondag 18 mei 2014

Mijn breekbaar sterk meisje

Er zijn 2 liedjes die ik omgedoopt heb tot Lululiedjes. Het eerste is eentje om rustig te worden. “Close To You” van The Carpenters (noot : “You” moet je vervangen door “Lulu”) Ik zong dat regelmatig toen ik zwanger was en ook bij de geboorte, toen ze huilend van de schok voor het eerst in mijn armen lag. En het tweede is eentje waar we veel op gedanst hebben in de keuken tijdens mijn bevallingsrust en dat is “Get Lucky” van Daft Punk. Op dat moment was die hele lanceringshype van hun nieuwe plaat aan de gang en zowel Lulu als ik hebben wel een boontje voor Pharrell Williams ;-)

Maar ik vind dat ze nu nog een 3de liedje verdient. Eentje dat haar al klein een beetje heeft kunnen troosten tijdens deze harde dagen. “Hang on little tomato” van Pink Martini. Ik hoop haar met muziek door deze periode heen te helpen. Maar het is moeilijk, want op dit moment zijn de minste prikkels teveel voor haar. Een fragiel en breekbaar wezentje.

Die breekbaarheid doet me denken aan een foto die één van m’n beste vriendinnen, fotografe Kaat Pype, niet zo lang geleden van ons maakte. We kennen elkaar al van jongs af aan omdat onze moeders vriendinnen zijn. We gingen dan tijdens de schoolvakanties bij elkaar logeren en haalden de zotste streken uit. We maakten radioprogramma’s vol zever, verkleden ons en trokken daar bizarre foto’s van. ’s Nachts sliepen we samen in mijn kamer en zaten nog te giechelen tot een stuk in de nacht. Onze moeders hebben zich dikwijls doodgeërgerd aan ons puberaal gedrag. Maar ik heb aan mijn avonturen met rebel-Kaat echt wel mooie herinneringen. Ik ben uiteindelijk in de reclamewereld terecht gekomen, maar zij is altijd blijven gaan voor haar kunstprojecten. Nu maakt ze als fotografe fantastische foto’s voor o.a. DSMagazine.


Dit is de foto die ze maakte van mij en Lulu op het einde van mijn bevallingsrust. We deden eigenlijk wat we vroeger deden, improviseren met fotografie, maar dan nu als “serieuze” volwassenen. De foto lijkt plots zo betekenisvol. Lulu, tussen al dat fragiel porselein, een broos babytje, maar niet zo breekbaar als je denkt, want kijk hoe ze daar ligt, dat doet verdacht veel denken aan de pose van Superman ;-) Mijn superLulu, binnenkort zal ze haar special powers tonen en schoontjes genezen van die tumor.